عاشورائیان کاشمر هیئت فداییان حضرت علی

بسمه تعالیبا سلام و عرض ارادت به پیشگاه حضرت ابا عبدالله ملتمسانه بعرض میرسانیماز اعضا هیات موسسبه مدیران قبلی وفعلی حسینیه فداییان حضرت علی اکبر کاشمربراساس آیات و روایات رسیده از اعمه اطهار سلام الله علیه هر کس یا کسانی عملی را انجام دهند که مشمول مرور زمان شود از زمان شروع تا روز قیامت در ثواب وگناه آن عمل شریک می باشند.بنا بر این به افراد هیات موسس فداییان حضرت علی اکبر یعنی حاج آقا صاحبی .اقای سید محمد رحیمی.آقا محمد رضا ابراهیمی .اقای حسین ابراهیمی.آقای حسن زاده موسی .اقای عباس یوسف زاده ....

ثمر زندگی من پسرم هست ولیxa0حیف گوشش بسخنهای حسودان باشدان رفیقی که تورا میطلبد وقت گناه.نیست او دوست پسر زاده شیطان باشددشمن ان نیست که عیب تو بگوید بانودشمن ان است که اواحمق ونادان باشدامتحان کن همه را وقت گرفتاریهاانکه فریاد رسید خوبتر از جان باشدازمایش به سه نوع است برای همه کسانکه مقبول شود مورد احسان باشداولین گام بود سنجش با حرف دروغدوماً اهل رفاقت سر پیمان باشدصفت سوم هر مرد بود قول درستهر رفیقی که چنین است انسان باشد...

عالم و آدم بداند من گدای مجتبایمهر چه هستم هر چه باشم از برای مجتبایماز تولد یا که نه روز ازل تا روز محشرعاشق و مجنون و مست و آشنای مجتبایمرو گرفته ماهِ امشب از حلولِ ماهِ زهرادر نماز و سجدهی شکرِ خدای مجتبایمعِطرِ یاس و یاسمن زد بر مشامِ روزهدارانمن چو مبهوتان دیگر در هوای مجتبایمجان دهم گر جان ...

ای ولی نعمت من، دلبر و دلدار علی می زند هر نفسم نام تو را جار علی هیچ کس جز تو مرا نیست خریدار علی کمکم کن بشوم میثم تمار علی آمدم کار مرا باز تو راه اندازی وقت آن است به این بنده نگاه اندازی از تو یک عمر فقط لطف و محبت دیدم یا علی گفتم و یک عالمه رحمت دیدم دم به دم بر سر این سفره عنایت دیدم از غلا...

من و بهانه نجف به لب ترانه نجف خدا کند سفر کنم به آستانه نجف دل از دلم ربوده است ماه شبانه نجف دل من و زیارت شاه یگانه نجف مست و خرابم از میِ شرابخانه نجف کرده دلم چه عادتی به آب و دانه نجف از همه کس جدا شدم گدای مرتضی شدم من و نگاه مرتضی جمال ماه مرتضی منم گدای بی کس و پر از گناه مرتضی منِ فقیرِ خس...

قطاری که به مقصد خدا می رفت در ایستگاه دنیا توقف کرد و پیامبر رو به جهانیان کرد و گفت : مقصد ما خداست ، کیست که با ما سفر کند ؟ کیست که رنج و عشق رو با هم بخواهد ؟ کیست که باور کند دنیا ایستگاهی است تنها برای گذشتن ؟ قرن ها گذشت اما از بیشمار آدمیان جز اندکی بر آن قطار سوار نشدند ، از جهان تا خدا هزاران ایستگاه بود . در هر ایستگاه که قطار می ایستاد ، کسی کم می شد ، قطار می گذشت و سبک می شد ، زیرا سبکی قانون راه خداست . قطاری که به مقصد خدا می رفت ، به ایستگاه بهشت رسید ، پیامبر گفت : اینجا بهشت ...