دعا کردن برای انکه دوستش نداری

دو روز مانده به پایان جهان ، تازه فهمید كه هیچ زندگی نكرده است.

تقویمش پر شده بود و تنها دو روز، تنها دو روز خط نخورده باقی بود.

پریشان شد و آشفته و عصبانی . نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد.

داد زد و بد و بیراه گفت. خدا سكوت كرد. جیغ كشید و جار و جنجال راه انداخت.

خدا سكوت كرد. آسمان و زمین را به هم ریخت. خدا سكوت كرد. به پروپای

فرشته ها و انسان پیچید ،خدا سكوت كرد. كفر گفت و سجاده دور انداخت ،

خدا سكوت كرد.

دلش گرفت و گریست و به سجاده افتاد. خدا سكوتش را شكست و گفت: عزیزم

اما یك روز دیگر هم رفت. تمام

روز را به بد و بیراه و جار و جنجال از دست دادی. تنها یك روز دیگر باقی

است. بیا و لااقل این یك روز را زندگی كن.

لا به لای هق هقش گفت: اما با یك روز … با یك روز چه كار می توان كرد…

خدا گفت : آن كس كه لذت یك روز زیستن را تجربه كند ، گویی كه هزار سال

زیسته است و آنكه امروزش را در نمی یابد ، هزار سال هم به كارش

نمی آید. و آنگاه سهم یك روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت:

حالا برو و زندگی كن.

***
او مات و مبهموت به زندگی نگاه كرد كه در گودی دستانش

می درخشید. اما می ترسید حركت كند ، می ترسید راه برود ،

می ترسید زندگی از لای انگشتانش بریزد. قدری ایستاد …

بعد با خودش گفت : وقتی فردایی ندارم نگه داشتن این زندگی

چه فایده ای دارد. بگذار این یك مشت زندگی را مصرف كنم.

آن وقت شروع به دویدن كرد. زندگی را به سر و روی اش پاشید.

زندگی را نوشید و زندگی را بویید و چنان به وجد آمد كه دید می تواند

تا ته دنیا بدود . می تواند بال بزند. می تواند پا روی خوشید

بگذارد. می تواند …

او در آن یك روز، آسمان خراشی بنا نكرد. زمینی را مالك نشد

. مقامی را به دست نیاورد اما …

اما در همان یك روز دست بر پوست درخت كشید. روی چمن خوابید.

كفش دوزكی را تماشا كرد. سرش را بالا گرفت و ابر ها را دید

و به آنها كه او را نمی شناختند سلام كرد

و برای آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد.

او در همان یك روز آشتی كرد و خندید و سبك شد . لذت برد

و سرشار شد و بخشید عاشق شد و عبور كرد و تمام شد.

او همان یك روز زندگی كرد ، اما فرشته ها در تقویم

خدا نوشتند امروز او درگذشت، كسی كه هزار سال زیسته بود.